Blog

ଶୁକ୍ରବାର ମିଆଁମାର ଏବଂ ଥାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ଘଟିଥିବା ଭୂମିକମ୍ପରେ ବ୍ୟାପକ କ୍ଷୟକ୍ଷତି ଏବଂ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଜୀବନ ଏବଂ ସମ୍ପତ୍ତିର କ୍ଷତି ହୋଇଛି। ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରାୟତଃ ଭୂମିକମ୍ପ ଝଟକା ଅନୁଭୂତ ହୋଇଛି, ଯାହା ବିପର୍ଯ୍ୟୟର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦର୍ଶାଏ। ପୃଥିବୀର ପୃଷ୍ଠରେ ଚାପ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ଭୂମିକମ୍ପ ହୋଇଥାଏ। ଭୂତ୍ୱକ୍‌ଟି ବଡ଼ ବଡ଼ ପ୍ଲେଟ୍‌ରେ ଗଠିତ ଯାହା ଧୀରେ ଧୀରେ ଗତି କରେ, ଏବଂ ଏହି ଗତି ଭୂମିକମ୍ପ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଯେତେବେଳେ ଜନବସତି ଅଞ୍ଚଳରେ ଭୂମିକମ୍ପ ହୁଏ, ଏହା ବହୁତ କ୍ଷତି କରିଥାଏ ।

ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ ହେଉଛି ଯେ ଭାରତର ପ୍ରାୟ ୫୯% ଅଞ୍ଚଳ ଭୂମିକମ୍ପ ପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳ, ତେଣୁ ଏହି ସମସ୍ୟା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଆପଣଙ୍କୁ କହିରଖୁଛୁ ଯେ ବ୍ୟୁରୋ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଷ୍ଟାଣ୍ଡାର୍ଡସ୍ (BIS) ଭୂମିକମ୍ପର ବିପଦକୁ ଆଧାର କରି ଦେଶକୁ ୪ ଟି ଭୂକମ୍ପୀୟ ଜୋନରେ ବର୍ଗୀକୃତ କରିଛି। ଜୋନ୍ V ସବୁଠାରୁ ସକ୍ରିୟ, ହିମାଳୟ ପରି ଅଞ୍ଚଳ ସମେତ, ଜୋନ୍ II ସବୁଠାରୁ କମ୍ ପ୍ରଭାବିତ। ଗତ କିଛି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଭାରତ ଅନେକ ବିନାଶକାରୀ ଭୂମିକମ୍ପର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛି।

୧୯୦୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା କାଙ୍ଗଡ଼ା ଭୂମିକମ୍ପ ଏବଂ ୨୦୦୧ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଭୁଜ ଭୂମିକମ୍ପକୁ ଭାରତର ଇତିହାସର ସବୁଠାରୁ ବିନାଶକାରୀ ଭୂମିକମ୍ପ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ। ୧୯୦୫ ମସିହାରେ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶର କାଙ୍ଗଡ଼ା ଭୂମିକମ୍ପର ତୀବ୍ରତା ୮.୦ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ୧୯,୮୦୦ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ, ୨୦୦୧ ମସିହାରେ, ଗୁଜୁରାଟର ଭୁଜରେ ୭.୯ ତୀବ୍ରତାର ଏକ ଭୂମିକମ୍ପ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ୧୨,୯୩୨ ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୮୯୦ ଗ୍ରାମ ଧ୍ୱଂସ ପାଇଯାଇଥିଲା। ଅଧିକନ୍ତୁ, ୨୦୦୫ ମସିହାରେ କାଶ୍ମୀରରେ ୭.୬ ତୀବ୍ରତାର ଏକ ଭୟଙ୍କର ଭୂମିକମ୍ପ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ହଜାର ହଜାର ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା। ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ଲାଟୁରରେ ୬.୨ ତୀବ୍ରତାର ଏକ ଭୂମିକମ୍ପ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ୯ ହଜାରରୁ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କ ଜୀବନ ଯାଇଥିଲା।